Things That Go Away ve On a Magical Do-Nothing Day gibi eserlerin sahibi ödüllü sanatçı-yazar Beatrice Alemagna’nın pastel dokulu Paris sokaklarında bir yolculuğa çıkıyoruz.
Hikayenin baş kahramanı Edith (biz ona Eddie diyelim). Eddie, annesinin doğum günü yaklaşırken onun için özel, ‘muhteşem’ bir hediye almak ister. Bu arada tesadüf eseri annesinin bir sohbetine kulak misafiri olur. Konuşmaya dair birkaç kelime duyar: pofuduk, kıvırcık ve ufacık tefecik. Hah, işte annemin istediği hediye tam da bu, der Eddie. Ama bir sorun var; nedir bu pofuduk, kıvırcık ve ufacık tefecik olan şey? Ve nerede bulunur?
Benim aklıma en yakın arkadaşım geldi, ama konumuz bu değil.
İstikamet sokaklar, hedef pofuduk-kıvırcık-ufacık tefecik olan şey! Eddie o cart pembe paltosunu kaptığı gibi kendini Paris sokaklarına atar, ve macera başlar. Bir dükkana girer öbüründen çıkar. Ayakkabıcısı, kasabı, pastacısı, şapkacısı, fırıncısı, peynircisi.. hepsine sorar. Kimsenin elinde bu tarifi zor nesne yoktur ama her biri kendine göre ufak tefek bir şeyler hediye eder. Bu küçük hediyeler Eddie için paha biçilmez olup, onun macerasında önemli bir rol oynar.
Beatrice’in pastel boyama tekniğini çok beğeniyorum. Duygu ve durumları yakalayışı kendine özgü. Fotoğraf, kitap ve gazete parçalarını da kolajlayarak kullanması resme hoş bir doku ve derinlik katıyor. Fransız mimarisi, büyüleyici sokaklar ve butik dükkanları gezerken meraklı gözleri olan bir sürü ayrıntıyı fark edebilir. Beatrice’in gözünden bu sokaklarda dolanırken, bir okuyucu olarak bende uyanan ve Türkçe’ye çevirirken hep zorlandığım kelime immersed; yani adeta içindeymiş gibi hissetmek. Ayrıca sayfalar arasında bir tane de açılır-kapanır dev bir sürpriz bekliyor.
Küçük bir çocuğun ufak tefek şeylerin peşinde ördüğü özgüven ve farkındalık yolculuğu, mahalle kültürü ve esnaf nostaljisi ile birleşerek bana keyifli bir hüzün yaşattı.
GOLDFISH LOBOTOMY 